De Schiedammer Online https://deschiedammer.nl/Portals/1/Logo/s-logo.png

Bart de Leede, Schiedammer in Vlaardingse dienst

Vreemde eend in politieke bijt?

Vreemde eend in politieke bijt?

SCHIEDAM/VLAARDINGEN - Oh, ik ben een wethouder, ik ben een gevraagde wethouder 
Ik ben een Schiedammer in Vlaardingen... 

door Peter Joore (tekst en foto)

Of Vlaardingens GroenLinks-lijsttrekker Lianne van Kalken in haar achterhoofd het idee had dat vreemde ogen de gemeenteraad zouden dwingen eindelijk eens in de politiek correcte pas te lopen, is onbekend. Dat niet zij maar Bart de Leede namens GroenLinks uiteindelijk het wethouderskleed aantrok was wellicht een combinatie van jeugdig inzicht en het hebben van een prima job. Van het huidige college is hij degene die in een verder verleden ervaring opdeed als wethouder. Noem Bart de Leede gerust de eminence grise al was het in Schiedam. Maar daarvan kunnen we beter leren, want zijn het niet onze oosterburen die de Schelvispekelenclave al enige jaren geleden op de maatschappelijke ladder zijn voorbij gestreefd!

Cultureel erfgoed en participatie stromen almaar door zijn aderen, dartel als rode en witte bloedlichaampjes, bedoeld voor transport van zijn ideeën en anderzijds om vijandige aanvallen af te slaan of in te dammen. Want politiek blijft politiek: gevaarlijk en broos. Uitglijden doe je beter niet. Als we hem spreken, heeft hij er een spoedcursus Vlaardingen en haar inwoners opzitten. Familiaire banden zorgen ervoor dat hij de stad al aardig lang kent. Als raadslid, gemeentesecretaris, bestuurlijk ambtenaar, landelijk campagneleider, raadsgriffier, wethouder en tweemaal als directeur her-en-der in den lande, mag Bart de Leede bestuurlijk gepokt en gemazeld heten.

Dat hij nooit is verhuisd was nergens een issue. Pas in Vlaardingen is hem bedenktijd van een jaar aangezegd; een wettelijke vereiste. ‘Het is er nu ook tijd voor,’ klinkt het laconiek. ‘De kinderen zijn het huis uit en weer eens een ander adres naar ons zin lijkt hier geen probleem. We zijn na al die jaren best wel toe aan andere woning.’ Aan de andere kant, hij woont in Schiedam-West en is met tien minuten fietsen op het stadhuis van Vlaardingen. 

Type wethouder
Bart de Leede: ‘Ik ben een verbinder. Geen EHBO-er, maar iemand die probeert er alles aan te doen de positieve kracht van de stad en haar inwoners, verenigingen et cetera uit te nutten. Mijn uitdagingen liggen bij versterking van de cultuur, armoedebestrijding en duurzaam groen.’ Je bent GroenLinks of je bent het niet. Dat Vlaardingen er juist voor heeft gekozen de raad als hoogste politiek orgaan in te zetten is een andere manier van werken. ‘Debatteren is een groot goed zolang de inhoud de vorm maar voor is. Als de raad die kunst bezit, staat de stad er op termijn goed voor. Dit zou het einde moeten zijn van achterkamertjespolitiek en voorspelbare debatten. Constructief samenwerken is het nieuwe lemma.

Dat de vijf grootste partijen het college vormen, lijkt hem een logische stap die eer doet aan het stemgedrag. Maar het is een beslissing die tot actie dwingt, ook voor de raad. De raad zal moeten zoeken, studeren en oplossingen aandragen die burgemeester en wethouders gaan uitvoeren. Zonder voedsel en ingrediënten immers geen copieus maal. Bart de Leede ziet het kersverse raadsprogramma als een levend document waarin aangegeven is wánneer iets aan de orde is, los van de financiële implicaties. Die horde wordt als laatste genomen als de noodzaak van juist díe oplossing zich aandient. Als kern van dit standpunt ziet hij wel de noodzaak van een sluitend huishoudboekje.

Rijk en subsidie
Bart de Leede: ‘De meeste gemeentelijke inkomsten komen van het Rijk. Aan de hand van die geldstroom ga je de uitgaven bepalen. Ik begrijp dat de jongste Meicirculaire op dit punt voor sommigen een teleurstelling was.’

Grote aandacht is er wat hem betreft voor het groen. Daar maakt Bart de Leede liefst en gevoelsmatig alle geld voor vrij. Dat dit irreëel is, weet hij als geen ander. Maar de slagen van zijn hart nemen toe als Vlaardingen weer een gepaste afspiegeling is van de Groenste Stad van weleer.

Dat er legio zijn die boos richting gemeente staren als het gaat om (gebrekkig) groen, maar zelf van voor tot achter en aan beide kanten van het huis betegelde “tuintjes” hebben, die klagers mogen bij hem op weinig krediet rekenen. Het is wellicht een voorbeeld dat bredere aandacht verdient. Bart de Leede: ‘Misschien dat je met een actie iets kunt bereiken op dit punt. Tegels ruilen voor struiken, bijvoorbeeld.’

Naast zijn Groene Hart is er Kunst & Cultuur wat zijn bloed almaar doorpompt. Wethouders zijn er om, op alle vlakken, overigens niet om klakkeloos alle voorgetoverde voorstellen uit te voeren: ‘Adviseren blijft een belangrijke taak. En altijd is er de crux: Voorstel amenderen of afwijzen.'

Hij weet dat de invloed van de wethouder iets is afgenomen. Zijn kerntaak bestaat eruit voorstellen, door de raad gedaan en dwingend opgelegd, van een gedegen en financieel verantwoorde uitvoering te voorzien. Ook ziet hij een schone taak weggelegd als het gaat om de Metropoolregio. Dat is deels een grijs gebied. ‘Wat zijn onze rechten, onze plichten en hoe gaan we met de kansen in regioverband  om.’

Verder
Bart de Leede: ‘Een stad bestaat uit veel factoren. En elke component of constituent verdient gelijke aandacht.’ Hij zegt het niet (met zoveel woorden), maar als inwoners rond de eigen voordeur gezamenlijk en in overleg met de gemeente de openbare ruimte van enige grandeur willen voorzien … dat is dat mooi meegenomen.’

Stroomopwaarts (2015) mag dan in de vaart der Schiedamse, Vlaardingse en Maassluisse volkeren een niet al te gunstige en efficiënte uitstraling hebben, Bart de Leede wenst er nu een Mantel der Liefde overheen te leggen: ‘Natuurlijk kan het altijd  beter,’ weet hij, ‘maar ik geef het je te doen van zes eilandjes één geheel maken op zo’n korte termijn. In 2019 wordt de organisatie tegen het licht gehouden door een externe organisatie. Van eigen vlees keuren zal geen sprake zijn. De mogelijkheden er een gestroomlijnde organisatie van te maken, zijn aanwezig. Maar: hoever zijn we, waar is de horizon en hoe ziet die eruit? Misschien moeten we dan ook vergelijken met omliggende gemeenten en zien wat we daarvan kunnen leren.’

Tot slot
Bart de Leede vindt dat hij als Schiedammer in Vlaardinger met open armen is ontvangen. De tijd van het zomerslang keiengooien over het dijklichaam tussen Schiedam-Groenoord en Vlaardingen-Holy ligt inmiddels ook al ruim vier decennia achter ons. ‘Een welgemeende pluim voor de stad en haar organisatie,’ zegt hij aan het eind van het vraaggesprek.

Portefeuille
Bart de Leede (GroenLinks) heeft in portefeuille:

  • Klimaatadaptatie, Openbare ruimte en Groen
  • Afvalinzameling
  • Participatiewet en armoedebeleid
  • Cultuur en Erfgoed
  • Evenementenstimulering
  • Coördinatie Omgevingswet
  • Biodiversiteit en dierenwelzijn

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Meest gelezen: