De Schiedammer Online https://deschiedammer.nl/Portals/1/Logo/s-logo.png

Eulalia en Schoenlappertje

Eulalia en Schoenlappertje

Toen ik klein was, vertelde mijn vader mij altijd de mooiste en spannendste verhalen over de belevenissen van de vlinders in de tuin. De witte vlinder noemde hij Eulalia en de oranje vlinder heette Schoenlappertje. Ik weet nog dat ik ademloos luisterde naar de avonturen van deze vlinders en dat ik ‘Een Eulalia, een Eulalia!’ roepend achter ze aan rende.

Momenteer zie ik weer heel veel witte en bonte vlinders in de tuin. Ik probeer ze te fotograferen en geef mijn waarneming dan, inclusief foto, door op waarneming.nl. De meeste vlinders die je in de tuin ziet, zijn met een vlinderkaart redelijk goed te determineren, maar van het witje is het lastiger te bepalen met welke soort je te maken hebt.

In Nederland komen 4 soorten koolwitjes voor: het klein koolwitje, het groot koolwitje, het klein geaderd witje en sinds kort ook het scheefbloemwitje. Hou ze maar eens uit elkaar, dat valt echt niet mee, want mannetjes zien er weer anders uit dan vrouwtjes en ze blijven nooit erg lang zitten. Het bestuderen moet dan ook heel snel gaan. In mijn tuin zie ik vooral het klein koolwitje (eerste foto onder) vaak, maar ik hoop natuurlijk een van de andere soorten ook nog een keertje te spotten.

Welke vlindersoort Schoenlappertje was, weet ik niet meer precies. Waarschijnlijk was het een kleine vos, een atalanta (foto boven) of een dagpauwoog. Deze horen alle drie onder de soortnaam schoenlapper. De soortnaam schoenlapper is ontstaan doordat het lijkt of de onderkant van de vleugels van deze vlinders vol zitten met ‘lapjes’, net zoals schoenen vroeger met lapjes leer door de schoenmaker gerepareerd werden, zo legt de Vlinderstichting uit.

Hoe mijn vader aan de naam Eulalia kwam, weet ik niet. Er is in Nederland geen witte vlinder die eulalia genoemd wordt. Wel is er in Guatamala en Mexico een vlinder met die naam. Misschien kende mijn vader de naam via een katholieke legende over de Spaanse maagd en martelares Eulalia. Ik vond de naam in elk geval schitterend.

Hoe de verhalen die mijn vader vertelde precies gingen, kan ik mij helaas niet meer herinneren, maar het is nog steeds fijn om vlinders in de tuin te zien vliegen en dan even terug te denken aan vroeger, aan de tijd dat mijn vader mij verhaaltjes vertelde.

Louise Melchers

Hier vind je enkele eerdere columns van Louise Melchers:
Roofdieren in de buurt
Is dit nou onze onderwaterwereld?
Nestperikelen in de tuin

Laat een reactie achter

Door het invullen en verzenden van dit formulier, wordt je naam, e-mailadres, IP-adres en inhoud van je reactie bewaard in de database van ons content management system voor deze website. Alleen je naam en de inhoud van je reactie zijn zichtbaar voor de lezers van de website. De redactie/beheerder van deze website kan je per e-mail naar het door jou opgegeven e-mailadres door middel van een persoonlijk bericht een reactie geven.
Reactie toevoegen

Theme picker

Meest gelezen:

Theme picker