De Schiedammer Online https://deschiedammer.nl/Portals/1/Logo/s-logo.png

Sterke verhalen van de Jantjes

Sterke verhalen van de Jantjes

SCHIEDAM - Vandaag stond de kade aan het Hoofdplein tot voorbij het Schreiershuisje blank. Hoe anders was het zaterdagochtend toen deze mannen 's ochtends schuilden onder het afdak van dit huisje. Ze stonden er niet zomaar. Uit heel ons land waren deze mannen naar de kade in Schiedam gekomen om samen de mijnenjager Zr. Ms. Schiedam te verwelkomen.

'Hun Schiedam' kun je gerust zeggen. Zij waren de 'Jantjes' die in 1986, nadat de Schiedam te water was gelaten, gingen proefvaren met het schip. Nog lange tijd daarna voeren zij als bemanning op deze mijnenjager. "Wij waren haar bemanning", zo legt een van hen uit. "Haar?", vraag ik, "het is het schip dus 'zijn' bemanning."  "Neen, 'haar', neem dat nou maar van me aan, een schip is echt vrouwelijk." "Waren er vroeger trouwens vrouwen onder de bemanning?", vraag ik. "Nee, alleen maar mannen", antwoordt hij. 

De mannen noemen zich 'de proefvaartbemanning van de Schiedam' en blijven via een Facebookgroep van die naam met elkaar in contact. Een van hen is nog in dienst van de Koninklijke Marine. Tegenwoordig heeft hij een kantoorbaan, maar voor de ontvangst van de Schiedam in Schiedam heeft hij zijn uniform aangetrokken. De overige zeven werken bij een andere werkgever dan de marine of genieten van hun pensioen. Eén van hen komt uit Schiedam. 

We kennen het spreekwoord, dat de beste stuurlui aan wal staan. Dat spreekwoord dringt zich in mijn gedachte op als de mannen commentaar geven op de tijd die de huidige bemanning van de Schiedam nodig heeft om het schip aan te meren. "Zo, dat deden wij heel wat sneller in onze tijd. Wij hadden er een aan boord, die legde 'haar' zo in een beweging aan de kant. Ongelogen." Ondertussen gaan de handen de lucht in bij wijze van begroeting van de jonkies aan boord. Een van de gepensioneerden sjouwt met een grote zak vol Wieringer koeken. "Ik kom oorspronkelijk uit Nijmegen", zegt hij met een nog altijd zacht G, "maar ik woon nu al vele jaren in Wieringen (in de buurt van Den Helder). En daar maken ze dus erg lekkere koeken. Die zijn straks voor de jongens aan boord, onze jongens." 

Terwijl de mannen bijna aan boord kunnen gaan, wisselen ze nog wat sterke verhalen uit. In de beginjaren van de Schiedam hebben ze wel vaker in Schiedam gelegen. "We hebben wat afgelachen in dat café op een paar honderd meter hier vandaan, bij Corrie en Dick. Daar moesten we ook heen als we naar huis wilden bellen, want mobieltjes hadden we nog niet." Een van hen: "Ja, ik ben er zelfs 21 geslagen." Een ander overtroeft hem: "Ik ben er zelfs getrouwd." Voor het dramatisch effect laat hij een pauze van enkele seconden vallen, waarna hij verder gaat: "En dat was een erg goede grap. Het leek er echt op, dat ik daar ging trouwen, de maten hadden alles mooi in scene gezet. De stamgasten die er waren, geloofden vast dat het echt was. Toen ik dan zogenaamd bijna het ja-woord ging geven, onderbrak ik de ceremonie... ja, ik moet eerst nog wel even naar huis bellen, om aan mijn vrouw te vragen of ze het goed vond. Man, man, je had die gezichten daar moeten zien, we kwamen niet meer bij." 

Nadat burgemeester, wethouder en bode van de gemeente Schiedam voorzichtig aan boord zijn gegaan, gaan de acht van de proefvaartbemanning met speels gemak de loopplank van het schip op, alsof zij nooit zijn weggeweest. Commandant Gerben Koren heet iedereen van harte welkom. Zo gaat dat bij de marine. Na wat toespraken in het binnenste van het schip - in de sonarruimte - staat de nasi-hap voor hen klaar. Het is goed toeven op de Schiedam in Schiedam. Het voelt thuis.

Jan Schrijver


Je kunt over de Zr. Ms. Schiedam ook lezen:
Schiedamse Vlaardinger aan boord

Scheepsbel terug bij de M860

Bezoek de mijnenjager

Mijnenjager aan het Hoofd in 2017

Zie ook de videoreportage van Jan Willem de Boer:
Hier kun je een reportage zien door Jan Willem de Boer van JW TV

 

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Meest gelezen: